پیامبر اسلام(ص) با اصحاب خود چنان رفتار می‌کرد که هر یک از آنها فکر می‌کرد که او عزیزترین افراد نزد پیامبر است. امام هم در درس اینچنین بودند و به همۀ طلاب شخصیت می‌دادند و همّ ایشان این بود که استعدادها را شکوفا کنند. حرف خوب را می‌پذیرفتند و تشکر می‌کردند، گویا در نظر مبارکشان بود امانتی را که پیش ایشان بود به دیگران تحوبل دهند.