بعد از پیروزى عملیات والفجر 2 (عملیات منطقه در حاج عمران) به محضر امام رسیدیم. تعدادى از رزمندگان اسلام که در عملیات شرکت داشتند، افتخار دیدار با امام را در حسینیه جماران پیدا کردند. رزمندگان دسته دسته وارد حسینیه مى‌شدند و هر بار لحظاتى مداحى مى‌شد سپس بچه‌ها بعد از دیدار با امام جایشان را به دیگران مى‌دادند. ما بین این دیدارها یکى از رزمندگان پاک و مخلص بسیجى به نام مرتضى جاویدى که بعدها در زمره پاسداران کادر رسمى قرار گرفت از طرف فرماندهى محترم کل سپاه و اینجانب به عنوان اسوه رزمندگان به محضر امام معرفى گردید. این چهره دلاور که از خطه فارس (روستایى نزدیک فسا) بود در این عملیات در سمت فرماندهى یکى از گردانهاى تیپ 33 المهدى حماسه آفرین بود و حدود یک هفته در حالى که در محاصره تنگ دشمن بود راه حاج عمران به تنگ دربند را قطع کرده و زمینه پیروزى رزمندگان اسلام را فراهم کرده بود. بعد از معرفى جاویدى (که بعدها به فیض شهادت رسید) سر و صورت و پیشانى و دست امام را بوسیدو آرام در کنار فرمانده‌اش قرار گرفت. در این لحظه صحنه جالبى رخ داد و آن این بود که امام بزرگوار با آن قامت بلند و مبارکشان خم شده و به پیشانى آن بسیجى دلاور بوسه زدند. اینجانب از دیدن این منظره عشق و علاقه عمیق امام را به فرزندان بسیجى خود دریافتم. . صیاد شیرازى، على (شهید)؛ رسالت؛ 6/7/71.