خانه‌ای که حضرت امام در آن زندگی می‌‌کردند، خانۀ متوسطی بود که از خشت ساخته شده بود و هم اکنون نیز موجود است. امام تا حدود بیست سال خانه نداشتند. یعنی برای زمانی میان سالهای 1301 تا 1324 خانۀ‌ امام اجاره‌ای بود. ایشان خانه را به مدت دو سال اجاره می‌‌کردند و در آن سکونت می‌گزیدند، بعد صاحبخانه می‌گفت: «من خانه را لازم دارم.» پس از آن، ایشان خانه دیگری پیدا می‌کردند. در طول شصت و سه سالی که در خدمت امام بودم، غیر از مدتی که از نظر ظاهری ارتباط من با ایشان به خاطره تبعیدشان قطع شد، هرگز ندیدیم که ایشان آجری را بر روی آجر بگذارند. . آیت‌الله جعفر سبحانی – پا به پای آفتاب – ج 3 – ص 213.