این سوال بزرگ براى کلیه خبرنگاران و همین طور بسیارى از مردم مبارز و قهرمان قم مطرح بود که امام راى خود را در کدامیک از حوزه‌ها به صندوق خواهند انداخت. و نزدیکترین افراد امام نیز از این موضوع اظهار بى‌اطلاعى مى‌کردند، گروهى از خبرنگاران جلوى در خانه امام اجتماع کرده بودند و حرکت نمى‌کردند تا امام از منزل خارج شوند و به دنبال ایشان حرکت کنند تا بتوانند از صحنه راى دادن امام عکس و فیلم تهیه کنند، نزدیکان امام همگى اظهار مى‌داشتند هنوز مشخص نشده که امام راى خود را در کدام حوزه انتخابى خواهند انداخت. تا اینکه راس ساعت 10 صبح خبرنگاران به‌دنبال یکى از اعضاى کمیته تبلیغات و انتشارات قم راهى خیابان چهار مردان (منتظرى) شدند و عجیب بود که گروهى از مردم قم از روى حدس خود و اینکه امام در محلى راى خواهد داد که آن محل بیش از هر محل دیگر شهید داشته است، در خیابان چهار مردان که از روزهاى مبارزه، صحنه بیشترین درگیریهاى مردم و قواى انتظامى بود، جمع شده بودند، گروه کمى از بر و بچه‌ها بطور مسلح کار انتظامات و امنیت خیابان را بر عهده گرفته بودند و درست ساعت 15/10 دقیقه صبح ناگهان از داخل کوچه باریکى که عرض آن تنها به اندازه یک اتومبیل بود، دو اتومبیل پشت سر هم وارد خیابان چهار مردان شدند که در داخل یکى از آنها امام به همراه پسرشان حاج احمد آقا نشسته بودند. مردم همین که اتومبیل حامل امامشان را مشاهده کردند، دیگر سر از پا نشناخته و به طرف اتومبیل هجوم بردند تا شاید امام را از فاصله نزدیکترى ببینند و جالب اینکه گروهى از جوانان که بازوبندهاى مخصوص انتظامات را نیز بر بازو داشتند خودشان در میان مردم سعى در هرچه بیشتر نزدیکتر شدن به امام را داشتند. فیلمبرداران و عکاسها در میان ازدحام فوق‌العاده جمعیت سعى داشتند کارى کنند تا بلکه موفق شوند از صحنه راى دادن امام عکس و فیلم بگیرند. اما شلوغى به حدى بود که امام موفق نشدند براى راى دادن از اتومبیل پیاده بشوند. یک دقیقه بیشتر طول نکشید که قسمت جلو و عقب اتومبیلى که حامل امام بود بکلى درهم فشرده شد و حتى سقف آن نیز آسیب دید و درست در همین لحظات گروه خبرنگاران و فیلمبرداران از محل مناسبى که قبلا براى خود در نظر گرفته بودند بر اثر فشار جمعیت همگى بر روى زمین سرنگون شدند. و در نتیجه دوربین فیلمبردارى یکى از فیلمبرداران خارجى شکست. در تمام این لحظات در حالى که اطرافیان امام همگى نگران سلامت ایشان بودند لبخند یک لحظه از لبهاى امام محو نمى‌شد و مرتب از لابه‌لاى جمعیت و از داخل اتومبیلى که دیگر شباهت چندانى به اتومبیل نداشت، براى مردم دست تکان مى‌دادند. بالاخره هم امام موفق به پیاده شدن از اتومبیل نشدند و شناسنامه و راى خود را به کمک حاج احمد آقا از شیشه اتومبیل به بیرون دادند. و به همین ترتیب ورقه راى را گرفتند. امام با آرامش قسمت «آرى» ورقه راى را جدا کردند و آن را براى انداختن در صندوق راى از شیشه اتومبیل بیرون فرستادند و پس از دریافت شناسنامه خود اتومبیل حامل ایشان در حالى که دیگر چیزى نمانده بود چرخهایش از روى زمین بلند شود از میان ازدحام جمعیت خارج شد. خبرنگاران و فیلمبرداران که موفق به ضبط لحظه دلخواه نشدند با این اعتقاد که این مهم براى آنها جنبه تاریخى و حیاتى دارد از طریق کمیته تبلیغات و انتشارات به منزل امام پیام فرستادند: که اگر ممکن است یک بار دیگر در جایى دیگر راى بدهند تا آنها موفق به عکسبردارى و فیلمبردارى از این صحنه شوند. ساعتى بعد امام در جواب این پیام، پیامى دیگر فرستادند به این مضمون: «من یک نفر هستم و یک بار راى داده‌ام و بیش از یک بار حق این کار را ندارم». . اطلاعات؛ 11/1/58.