یک بار امام در موعظه‌ای به طلاب می‌فرمودند رسول خدا فرموده: «شیبتنی سورة‌ هود لمکان فاستقم کما امرت و من تاب معک»، سوره هود مرا پیر کرد برای یک آیه،‌ استقامت کن همان‌طوری که مأمور به استقامت هستی خودت و آنهایی که با تو‌ هستند. امام در اینجا با استفاده از سخن استادشان مرحوم شاه آبادی توجیهی داشتند و‌ می‌فرمودند که این آیه در سوره‌های دیگر هم هست، ولی چرا رسول خدا می‌فرماید‌ سورۀ هود مرا پیر کرد؟ برای اینکه یک جمله اضافه می‌کند و آن جمله «من تاب معک»‌ است؛ یعنی خودت باید در دین استقامت کنی و آن کسانی که با تو هستند، یعنی‌ ممکن است فردای قیامت از اعمال خود پیامبر و از اعمال همه امت او از او سوال‌ کنند. چون او تنها مسئول کار خودش نیست. یعنی اگر انسانی مرتکب خلاف بشود و‌ او بتواند او را هدایت کند و نکند، او شریک در این خلاف است.