زمانى که در پاریس بودیم، روزى غذایى براى امام و مهمانانشان پخته بودم، وقتى غذا را نزدشان بردم، بسیار دقیق بودند. چون مى‌دانستند آن روز خانم همسر امام در خانه نیستند و ممکن است کسى نباشد که بداند من هم از آن غذا مى‌خورم یا نه. لذا خودشان مستقیما سوال کردند: پس شما خودتان چى؟ وقتى عرض کردم که من براى خودم از این غذا نگه نداشته‌ام و مى‌روم آن ساختمان و غذایى مى‌خورم فرمودند: «نه شما اینجا زحمت کشیده‌اید و غذا پخته‌اید و باید غذاى همین جا را هم بخورید.» و بعد 4 قسمت غذا را 5 قسمت کردند و به من هم دادند. . حدیده‌چى، مرضیه؛ زن روز؛ 12/3/69، ص 36.