

یکبار چند تن از علمای نجف از امام وقت خواستند و خدمت ایشان رسیدند و خدمتشان عرض کردند: آقا مناسب شأن و سن شما نیست که روزی دوبار هر صبح و شب به حرم مشرف شوید. چون عرف و رسم مراجع اینجا این است که هفتهای مثلاً دو سه مرتبه بیشتر به حرم نمیآیند، سزاوار شما این است که هفتهای یک یا دو مرتبه به حرم مشرف شوید. امام گوش کردند تا صحبتهای آنها تمام بشود بعد برخلاف چند لحظه قبل که ساکت و طبیعی نشسته بودند، سرشان را بالا آورده و فرمودند: «والله ظلم است کسی در کنار دریای علم امیرالمومنین(ع) باشد و تشنه بخوابد. شما چی میفرمایید؟» این گفتار امام چنان در آنها تأثیر کرد که با چهرهای بشاش از خدمت آقا مرخص شدند! تا دم در مشایعتشان کردم. دم در به من گفتند آقای فرقانی ما را ببین رفتیم خدمت این بزرگوار چه گفتیم و ایشان چه جواب مناسبی به ما دادند. - حجةالاسلام و المسلمین فرقانی - پابه پای آفتاب - چاپ جدید - ج 3 - ص 19 و 28.