امام، حفظ موقعیت آیت‌الله بروجردی را شرعاً لازم می‌دانستند. شاهد بر این‌ مدّعا، ماجرایی است که مرحوم آقای اشراقی برایم نقل کرد. ایشان که از دوستان قدیمی‌ من بود و مدتی هم با مرحوم حاج آقا مصطفی خمینی سه نفری مباحثه می‌کردیم،‌ می‌گفت: تازه با خانوادۀ امام وصلت کرده بودم. تابستان بود و امام برای ییلاق به‌ همدان رفته بودند. در همان زمان، روابط ایشان در ظاهر با آیت‌الله بروجردی خوب‌ نبود. من برای دیدن امام به همدان رفتم. با خودم فکر کردم حالا که امام قدری از‌ آیت‌الله بروجردی رنجش خاطر دارد بد نیست انتقادی از آیت‌الله بروجردی بکنم. تا‌ شروع به صحبت دربارۀ ایشان کردم، امام قیافه‌شان را در کشیدند و سرشان را پایین‌ انداختند. بعد سرشان را بلند کردند و فرمودند: «آقای اشراقی! من به کسی اجازه‌ نمی‌دهم به زعیم مسلمین اهانت کند. هر کس و در هر مقامی که باشد».