در موقع غائله مدرسه فیضیه من در بیت امام بودم. خبر آوردند که الآن کماندوها مى‌ریزند به خانه امام. بعضى از دوستان به عنوان دلسوزى درب خانه امام را بستند. یکى آمد به امام گفت، در خانه بسته شده است. امام که فهمید در خانه‌اش را بسته‌اند بلند شده و فرمودند: «بچه‌ها و طلابى که بچه‌هاى من هستند آنها کتک بخورند و من اینجا ساکت بنشینم؟» ایشان در خانه را باز کردند. مرحوم آقاى لواسانى آمد امام را گرفت، بغل کرد که امام حرکت نکند. امام، آقاى لواسانى را کنار زد و گفت: «باید در خانه باز باشد و هر دو درب هم باز باشد». آنگاه امام آرام گرفت. . توسلى، محمدرضا؛ سلام؛ 15/2/71.