

از پرواز هواپیمایی که ما را از عراق به فرانسه میبرد دو سه ساعت میگذشت که ما متوجه شدیم در طبقه دوم هواپیما زندانی شدهایم. چرا که وقتی یکی از ما تصمیم گرفت در همان طبقه به دستشویی برود یکی از سه نفری که از ما محافظت میکردند بلند میشد و او را تعقیب میکرد. برای اینکه یقین کنیم درست فهمیدهایم که ما را زندانی کردهاند یا نه، مرحوم املایی بلند شد تا گشتی در طبقه اول بزند، نگذاشتند و او برگشت. بحث و گفتگو بین ما که همراه امام بودیم شروع شد که یا میخواهند ما را سر بهنیست کنند یا بدزدند یا خیال زندانی کردن ما را در کشوری دارند و از این قبیل موارد. اما امام از شیشه پنجره هواپیما پایین را نگاه میکردند، انگار اصلاً در چنین سفر حساسی نیستند. . حجةالاسلام والمسلمین سید احمد خمینی – حضور – ش 3، ص 9.