امام در جلسه‌های درسی که داشتند به مناسبتهای مختلف نصایحی می‌فرمودند‌ که خیلی در طلاب موثر بود. یک روزْ نصیحت کافی بود تا مدتی طلبه‌ها را متوجه کند.‌ از جمله نصایح امام این بود: «هر معصیتی که انسان می‌کند با یکی از نعمتهای‌ خداست و هر جا معصیت می‌کند در محضر خداست. چقدر وقاحت می‌خواهد که‌ شخص در حضور حق تعالی معصیت او را بکند.» در جلسه دیگری می‌فرمودند:‌ «انسان در حضور بچۀ ممیز، کاری که موجب هتک عرض و آبروریزی باشد نمی‌کند،‌ ولی چه می‌شود که در حضور خداوند هتکها می‌کند و خجالت نمی‌کشد.» امام به نقل‌ از بعضی اساتید خود می‌فرمودند: «دنیا به قدری مذموم است که اسم آن ذکر نشده و به‌ کنایه به کلمۀ دنیا یعنی پست از آن نام برده می‌شود. مثل جاهای بد که اسم برده‌ نمی‌شود و به کنایه از آنها ذکری می‌شود».