پس از اینکه امام را گرفتند، دو ماه در زندان بودند که در طول این مدت از ماجراهاى خارج از زندان هیچ مطلع نشده بودند. پس از اینکه حبس ایشان به حصر تبدیل شد، یک روز بعد از ظهر امام را به منزلى در داودیه آوردند. جمعیت سیل‌آسا براى دست‌بوسى و دیدار با امام آمدند و عده زیادى شب همانجا خوابیدند. هنگامى که امام براى نماز شب بیدار شدند، من بیدار بودم، یکى از آقایان ماجراهاى 15 خرداد را براى اولین بار براى ایشان نقل کرد. پس از آن امام براى تجدید وضو برخاستند و به من فرمودند: «آقا محمود، من براى مردم کارى نکردم، تکلیف من خیلى سنگین شد. مردم چرا این جور کردند براى من، من که براى مردم کارى نکردم». . بروجردى، محمود؛ سرگذشتهاى ویژه از زندگى امام خمینى(س)؛ ج 3، ص 24.