آنچه که برای همه کسانی که در آن روز با امام سر و کار داشتند شگفت‌آور و تحسین برانگیز بود، بردبارى، شکیبایى، آرامش و بى‌تفاوتى امام در برابر این شایعه بود . در آن روزها شایعه‌اى در سرتاسر نجف پخش شد كه رژیم شاه جمع زیادى از مزدوران خود را براى ترور امام به نجف فرستاده است.. امام نه تنها خود را نباخت و نگرانى و پریشانى و ناآرامی‌ ‌از خود نشان نداد، بلکه در برابر آنان که او را در رفت و آمدها به مراقبت از خود و احتیاط و خویشتن‌دارى فرا می‌‌خواندند با آرامی ‌‌و متانت ویژه خویش پاسخ داد: «... من یکى دو نفس دیگر بیشتر از عمرم باقى نمانده است. امیدوارم که در بستر مرگ طبیعى نمیرم. زندگی‌ام که به اسلام خدمتى نکرد، بلکه مرگم باعث اثرى شود. » . تحلیلى از نهضت امام خمینی - ج 3- ص 565