

امام در روز عاشورا سال 1342 که مصادف با 13 خرداد همان سال بود سخنرانى تاریخى و مهمی را در مدرسه فیضیه در جمع دهها هزار نفر از مردم ایراد فرمودند و ضمن صحبت از ماجراى جنایت بار فیضیه توسط شاه وقتى میخواستند از سرهنگ مولوى نام ببرند فرمودند: «آن مردک که حالا اسم او را نمیبرم آنگاه که دستور دادم گوش او را ببرند نام او را میبرم. » دو روز بعد یعنى 5ا خرداد 42 امام را دستگیر و در پادگان عشرت آباد تهران زندانى کردند. مرحوم حاج آقا مصطفى از امام نقل میکردند که در همان ساعات اولیه که امام را به زندان منتقل کرده بودند سرهنگ مولوى وارد شد و با همان ژست قلدر مآبانه خود با لحن مسخرهآمیزى به امام گفت: آقا تازگى دستور ندادهاید گوش کسى را ببرند؟ او با این سخن خود خواست روحیه امام را تضعیف کند. ولى امام بعد از چند لحظه سکوت سرشان را بالا آوردند و با حالتى آرام و لحنى مطمئن و محکم به او فرمودند: «هنوز دیر نشده است. » . حجةالاسلام والمسلمین رحیمیان - سرگذشتهاى ویژه از زندگی امام خمینى - ج 5 - ص 73