در نوجوانی امام نزد من مشق هم می‌‌کردند چون من تا اندازه‌ای خط نستعلیق را خوب می‌‌نوشتم ولی طوری شده بود که خط ایشان به خط من خیلی شبیه شده بود و به اندازه‌ای شبیه بود که یکبار من نصف کاغذ را نوشتم و نصف دیگرش را ایشان نوشتند و هیچ‌کس نمی‌توانست بین این دو خط فرق بگذارد. . آیت‌الله پسندیده – (برادر امام) – پاسدار اسلام – ش 86، ص 27.