بعد از آن کماندوها عده‌اى از آقایان و طلبه‌ها را از بالاى پشت بام مدرسه فیضیه به پایین انداختند، یکى از آنها را که سیدى طلبه بود به همین منزل قدیمی ‌‌امام که بعدها محل سکونت آیت‌الله پسندیده بود، آوردند و جریان را هم به امام گفتند. ایشان به بالاى سر این سید آمدند و نشستند و فرمودند: «آقا! حالتان چطور است؟ کجایتان درد می‌‌کند؟» بعد به ایشان دلدارى دادند که: «غصه نخور، ناراحت نباش!» و بلافاصله دستور دادند که این طلبه سید را به بیمارستان ببرید. . حجة‌الاسلام والمسلمین على اکبر مسعودى - پا به پاى آفتاب - ج 4 – ص 151