

زندگی امام از هر جهت بسیار ساده بود. نه تنها ایشان در زندگی شخصی خود سادهزیست بودند، بلکه نسبت به آنچه به ایشان مرتبط میشد نیز، مراقبت میکردند. از باب نمونه، حسینیۀ جماران، با اینکه به شخص ایشان زیاد ارتباط نداشت و هر نوع تغییری در آن در نهایت به نام امام حسین(ع) تمام میشد ولی امام نگذاشتند که تغییری به منظور تجمل و زیبایی در آن ایجاد شود. حتی وقتی آقای امام جمارانی خواست آنجا را سفیدکاری کند. امام به او فرمود: اگر میخواهید من اینجا بمانم، تزیینات نکنید. یک وقت امام متوجه شدند که میخواهند کاشیکاری کنند، عصبانی شدند، فرمودند، من از اینجا میروم. به خاطر این، حسینیه تا به آخر به همین صورت باقی ماند. . آیتالله محمدرضا توسلی، حوزه، ش 45، ص 60.