

با توجه به وفور کثرت نذورات و هدایا و با توجه به قناعت، و صرفهجویی و کمخرجی زندگی امام این نوع اموال نظیر وجوه نقدی – طلا – اشیای نفیس – کتاب – قرآن خطی – تابلوهای هنری نفیس – پارچه و... از سوی مشتاقان و علاقهمندان امام به عنوان نذور و هدیه برای شخص ایشان تقدیم میشد. با اینکه این نوع اموال کاملاً جنبه شخصی داشته و پرداختکنندگان صرفاً برای شخص ایشان تقدیم میکردند هرگز نزد حضرتشان انباشته نشد و چیزی از آن همه را برای خود نیندوختند، تا آنجا که ماترک (اموال باقیمانده) امام بعد از رحلتشان حتی برای دو سه روز پذیرایی از حد معمول گذشته را در دفتر و بیت کفایت نداد. . حجةالاسلام والمسلمین رحیمیان، در سایه آفتاب، ص 72.