سال 66 که فاجعه کشتار حجاج خانه خدا به دست عمال رژیم پلید سعودى روى داد. پس از تشرف حجاج براى عرض ادب خدمت امام رفتم که تنها در اطاقشان نشسته بودند. دستشان را که بوسیدم. فرمودند در جریان بودى؟ گفتم: بله، فرمودند: «بنشین اینجا» و اشاره‌اى به کنار خود کردند. نشستم و تا آنجا که شاهد بودم براى ایشان تعریف مى‌کردم. حتى عرض کردم پلیس سعودى چند تن از پیرمردان و پیرزنان را که توان راه‌رفتن نداشته و سوار ماشینى شده بودند به زور از ماشین پیاده کرده و با چوب و باتوم بر سر آنها مى‌زدند که در جا با سر خونین روى زمین مى‌افتادند. امام فرمودند: «بس است دیگر، نگو». فهمیدم که امام با عاطفه‌اى که دارند طاقت شنیدن ندارند. . میریان، رحیم؛ مصاحبه مولف.