در جریان انتخابات مجلس اول تلاشهاى فراوانى انجام گرفت که زنها از شرکت در انتخابات محروم بشوند. اما مقاومت و پافشارى امام این توطئه را با شکست مواجه ساخت. در جریان انتخابات عده معدودى از نمایندگان مجلس شوراى اسلامى نامه‌اى خدمت امام نوشتند و امضا کردند و تقاضا کردند که زنها را از انتخابات و رفتن به مجلس نهى و منع کنند که امام پاسخ این نامه را در یک سخنرانى دادند و فرمودند: «دخالت در سیاست نه تنها وظیفه همه هست، وظیفه زنها هم هست، زنها هم باید در صحنه باشند.» شوراى نگهبان نماینده‌اى خدمت امام فرستاد که ما مى‌خواهیم زنها را از رفتن به مجلس منع کنیم، امام فرمودند: «این کار را نکنید زنها باید به مجلس بروند و از نظر شرع هم هیچ اشکالى ندارد». بعد آن نماینده شوراى نگهبان وقتى بلند شد از اتاق برود بیرون، امام او را صدا کرد و فرمودند: «به شوراى محترم نگهبان از قول من بگویید که مبادا زنها را از دخالت در مسائل انتخابات منع کنند، اگر این کار را کردند من موضع مى‌گیرم و برخورد مى‌کنم!» . روحانى، حمید؛ شاهد بانوان؛ ش 168، ص 13.