ساعت دو بعد از نیمه شب بود که من بالاى تخت ایشان ایستاده بودم و چشمم به ایشان بود که ملاحظه کردم درست در همان ساعت دو بعد از نیمه شب که امام همیشه براى انجام نماز شب برمى‌خاست، لبهاى ایشان شروع کرد به تکان خوردن و ذکر گفتن؛ بدون آنکه حتى یک لحظه دیروزود شده باشد. و امام نماز شب خود را حتى در آن حالت برگزار کردند. . کلانتر معتمدى، محمدرضا (پزشک معالج امام)؛ اطلاعات هفتگى؛ ش 2442، ص 27.