

پس از جریان انجمنهاى ایالتى و ولایتى که حاکمیت وقت فیضیه را درهم کوبید و طلبهها را شهید کرد، براى مدتى از سوى امام اطلاعیهاى منتشر نشد. ایشان حتى در جلسههاى دیگر عالمان شرکت نمیکردند. سر و صدا به راه افتاد و عدهاى حتى از دوستان و علاقهمندان امام این سؤال را مطرح کردند که چرا امامی که مبارزه را آغاز کرده است، آن را ادامه نمیدهد. پس از مدتى معلوم شد که امام میخواستند که با آقایان علما اتمام حجت کنند که اگر تا حالا مبارزه با دولت بود، از این پس مبارزه با شاه است. و مبارزه با شاه خطرناک است. آیا حاضرید که جانتان را به خطر بیندازید؟ راه من، مبارزه با شاه است. بعضى از آقایان میگفتند: «چگونه میشود با شاه مبارزه کرد؟» به همین دلیل در چهلم شهداى فیضیه اطلاعیه مهمی انتشار ندادند. اما در همان زمان اطلاعیه معروف منتشر شد مبنى بر اینکه شاه دوستى یعنى آدمکشى و کشتن طلبهها، شاه دوستى یعنى غارت اموال ناچیز طلبهها، شاهدوستى یعنى کتابسوزى. لبه تیز این مبارزه با هدف اصلى اطلاعیه، متوجه سلطنت و شخص شاه بود. . آیتالله یوسف صانعى - پا به پاى آفتاب - ج 3 - ص 290