

یکبار فردی تعدادی قرآن در قطع کوچک که فقط محتوی چند عدد از سورههای قرآن است را آورده بود تا پس از امضای امام برای رزمندگان جبههها هدیه برد. وقتی یکی از آقایان پاکت محتوی قرآنها را برداشت و به طرف امام نزدیک کرد، امام به گمان آنکه طبق معمول که گاهی نبات و امثال آن را برای تبرک خدمتشان میبردیم دستشان را جلو آوردند ولی وقتی چشمشان به داخل پاکت افتاد فرمودند: «اینها چیست»؟ به عرض رسید: «قرآنهایی است که برای تبرک خدمتتان آوردهاند.» امام که همیشه حرکاتش کاملاً آرام و معقول بود ناگهان به طور بیسابقهای با شتاب و شدت مضطربانهای دستشان را عقب کشیده و با لحن تند و عتابآمیز فرمودند: «من قرآن را تبرک کنم؟» این چه کارهایی است که میکنید؟» - حجةالاسلام و المسلمین رحیمیان - همان 113.