وقتى که بچه بودم نانم را داخل کاسه ماست زدم و خوردم. همینکه مى‌خواستم بزنم توى ماست، انگشتم به ماست خورد. آقا زدند روى دست من. خیلى کوچک بودم، 65‌سالم بود؛ یعنى آقا متوجه شدند که من ناراحت شدم و دستم را کشیدم کنار، دست مرا گذاشتند توى دهانشان و گفتند: «من از دست تو بدم نمى‌آید، اما باید سر سفره‌اى که جمع نشسته‌اند دقت داشته باشیم که قاشق هست براى ماست». یعنى در نظافت خیلى رعایت مى‌کنند، در عین سادگى. . مصطفوى، زهرا؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 1، ص 193.