

چیزی که برای من خیلی جالب است علاقهای است که امام به حیوانات داشتند، در خانۀ آقا گربه بود. خدا شاهد است موقع ناهار که میشد آقا که میرفتند توی اتاق غذا بخورند تمام این گربهها پشت در اتاق جمع میشدند. آقا بعضی وقتها گوشت غذایشان را به گربهها میدادند. هیچ وقت آقا گوشت غذایشان را نخوردند، هیچ وقت. یک مقدار فقط آب گوشت را سر میکشیدند، به مقدار خیلی کم هم پلو میخوردند. من یاد ندارم که آقا گوشت خورشت را خورده باشند. خورشت که نمیخوردند. من ندیدم که گوشت آبگوشت هم خورده باشند. هیچ وقت گوشت غذایشان را نمیخوردند. یک دفعه که ما آنجا بودیم گوشت غذایشان را میدادند به گربهها. مامانم گفت: «آقا تو این گرانی گوشت را چرا میدهید گربهها بخورند؟» رو کردند به ما با یک ناراحتی گفتند: «این گربهها با تو چه فرقی دارند؟ این نفس میکشد، تو هم نفس میکشی. اگر ما به این غذا ندهیم کی باید بهش بدهد؟» . زهرا اشراقی – سروش – ش 476، ص 18.