یک روز شنیدم که یکى از خدمتکاران منزل آقا را به خاطر خلافى که کرده بود به زندان برده‌اند. روزى خواهرم درباره او سوالى از من پرسید. گفتم دیگر نیست و این جورى پیش آمده. تا آمدم بگویم، آقا گفتند: «غیبت است». گفتم آخر کار ایشان علنى بوده و الآن هم زندان است. آقا گفتند: «نه او یک کارى کرده و وظیفه آنها هم این بوده که زندانش بکنند، ولى شما نباید آبرویش را جاى دیگرى ببرید». . مصطفوى، زهرا؛ پابه‌پاى آفتاب (چاپ جدید)؛ ج 1، ص 183.