امام به اندازه‌ای از خودخواهی و خودبینی و خودنمایی دور بودند که انسان را به‌ شگفتی وا می‌دارد. از جمله وقتی اولین بار کتاب تحریرالوسیله امام در نجف اشرف به‌ چاپ رسیدروی آن نوشته بودند زعیم الحوزات العلمیه که این لقب خاصی بود که‌ دربارۀ آقای خویی تعبیر می‌شد. وقتی امام این جمله را روی جلد کتاب خود دیدند‌ مسئول مربوطه را خواستند و به او گفتند: «این کار را به دستور چه کسی انجام‌ داده‌اید؟» و به او اولتیماتوم دادند که «اگر این جمله را از پشت این جلد برندارید‌ دستور می‌دهم تمام این کتابها را بریزند توی دجله».