امام در روایتها دقت زیادی داشتند. به یک جمله از روایت، شاید در پنج مسأله‌ تمسک می‌کردند. یک روایت را آنقدر می‌شکافتند که به تعبیر ما، خود روایت هم از این‌ موشکافی خسته می‌شد! ایشان در مورد روایتها اینطور تعبیر می‌کردند که: «یک روایت‌ ممکن است چند روایت باشد که راوی آنها را جمع کرده است.» به همین منوال،‌ ممکن بود از یک روایت، در چند مورد استفاده کنند، در آن زمان در حوزه کمتر کسانی‌ بودند که این دقت را در روایات داشته باشند .