مشکل بسیار بزرگى روزهاى اول در قم از نظر حفاظت و امنیت وجود داشت؛ و آن اینکه امام مانع مى‌شدند از اینکه پاسدارى با اسلحه دنبال ایشان باشد. همیشه مى‌فرمودند: «من مامور مسلح نمى‌خواهم.» با اینکه امام شبها به منزل فضلا و شهدا مى‌رفتند و احتمال خطر بسیار زیاد بود. مردم قم هم به مجرد اینکه با خبر مى‌شدند امام از یک خیابان یا کوچه عبور مى‌کنند؛ همگى از خانه بیرون ریخته و دور ماشین ایشان جمع مى‌شدند. حتى روى سقف ماشین سوار مى‌شدند که نه راننده مى‌دانست کجا مى‌رود و نه امام. در عین حال امام مى‌فرمودند: «کسى دنبال من نیاید. مردم از من محافظت مى‌کنند.» . انصارى کرمانى، محمدعلى؛ پیام انقلاب؛ ش 52، ص 23.