

اگر خانم بیرون مىرفت، حتما باید به امام مىگفت کجا مىخواهد برود. اگرچه امام دررابطه با خارج از خانه براى خانم چنین قیودى قرار داده بودند، ولى در داخل خانه آزادى مطلق وجود داشت. از همان ابتدا به خانم گفته بودند که ملاکشان تبعیت از شرع و عمل به واجبات است. مثلا در آن زمان پوشیدن لباس آستین کوتاه در خانه براى دختر یک روحانى پسندیده نبود. اما امام مىگفتند: «در خانه اشکالى ندارد، چون خلاف شرع نیست. اما در بیرون از خانه باید کاملا پوشیده باشد.» یا پوشیدن لباس زرد، سرخ و آبى و... را براى زنان و دختران در خانه مسالهاى نمىدانستند و مىفرمودند: «در رنگ قیدى ندارم. در خانه هر طور مىخواهید لباس بپوشید به شرط اینکه خلاف شرعى در آن نباشد». . همانجا.