در سنه 52 یا 54 روزی در زندان چشمهایم را بسته بودند و دوره بازجویی طولانی داشتم. در آن روزهای خاص شبی حالم خیلی سخت بود، مجلسی را دیدم که امام در آنجا درس می‌دادند و صحبت می‌کردند و روحانیون هم زیاد بودند. سیّدی وارد شد امام جلوی او راست او راست قامت روی منبر ایستاد و سه بار فرمود: «الامان، الامان، الامان، یا صاحب الزمان.» من متوجه شدم آن فرد وجود مقدس حضرت امام زمان(عج) بوده. از فردای آن شب روش بازجویی عوض شد یکی از صلحا گفت که امام برایت امان گرفته است، یعنی وساطت کرده بود نزد حضرت و نقش داشته در آن تغییر و تحول. ـ آیت‌الله حائری شیرازی - پیام انقلاب - ش 89 - ص 25.