از نکات جالبی که در امام می‌‌دیدم و هنوز خاطره آن در ذهنم باقی است قیافه آرام و آراسته و حرکات و سکنات موزون و حساب شده امام بود، زیرا گذشته از سیمای جالب و اندام‌ رسا و چهره درخشان ایشان که بهره خدادادی است، محاسن مشکی و صورت سفید و عمامه متناسب و لباس بسیار تمیز که از مصنوعات داخلی بود و نگاههای منظم و به موقع و نافذ و حرکات دستها و سر و گردن در مواقع نشستن و برخاستن در مجالس، شیوه سخن گفتن ایشان با طرف مقابل و آرامش و وقار زایدالوصفشان به هنگام راه رفتن همه و همه از ویژگیهای خاص امام بود که در نظر هر بیننده محسوس و کاملاً جلب توجه می‌‌کرد. به طوری که هر کس در مجلس بود یا از کوچه و خیابان می‌‌گذشت یا در صحن مطهر حضرت معصومه(ع) بود و ایشان را می‌‌دید تا مدتی نمی‌توانست چشم از امام بردارد و تا لحظاتی که به ایشان می‌‌نگریست از دیگران بی‌‌خبر بود. . حجة‌الاسلام والمسلمین علی دوانی – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی – ج 6، ص 50.