دوستی داشتم به نام آقای عرب که از طلبه‌های قدیمی اصفهان و از ارادتمندان امام بود. حدود پانزده سال بود که از بیماری شدید زخم معده رنج می‌برد. به طوری که اصلاً نمی‌توانست گرسنگی را تحمل کند و روزه بگیرد. دکترها گفته بودند بر روی معده ایشان باید عمل جراحی انجام بشود. پس از پیروزی انقلاب وقتی امام به تهران آمدند و از آنجا به قم رفتند، روزی آقای عرب به من گفت: من یکبار خدمت امام مشرف شدم ولی به ایشان هیچ چیز نگفتم. فقط نیت کردم که خوب بشوم تا بتوانم امسال روزه بگیرم. سال 1363 وقتی به مشهد مقدس رفته بودم دوباره آقای عرب را دیدم. می‌گفت: الآن دو سال است که دارم روزه می‌گیرم. از آن روزی که پیش امام رفتم و خواستم که بیماری من خوب شود و امام مرا دعا کردند به طور کلی بهبود پیدا کردم. ـ حجةالاسلام و المسلمین سید محمدرضا سجادی اصفهانی - سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی - ج 6 - ص 85.