امام از کمترین وقت خود برای مطالعه و نوشتن یا عبادات دیگری که ذکر شده استفاده می‌‌کردند. اگر کسی تنها همین آثاری را که از ایشان تألیف و به چاپ رسیده مطالعه کند و آن را بر عمر پربرکت ایشان تقسیم کند، به خوبی می‌‌فهمد که چگونه از ساعات و بلکه دقایق عمر خود استفاده کرده و بهرۀ وافی برده‌اند، در صورتی که ایشان خیلی اهل نوشتن و قلم نبودند. و حتی از نیم ساعت قدم زدن صبح و عصر خود نیز، که بخصوص این اواخر به تجویز پزشکان انجام می‌‌دادند استفاده می‌‌کردند و معمولاً ادعیه و اذکاری را برای آن وقت اختصاص داده بودند که در حال قدم زدن نیز عبادتی و کاری را انجام دهند و اوقاتی که زیارت عاشورا می‌‌خواندند، صد لعن و صد سلام را، معمولاً در حال قدم زدن می‌‌خواندند. . حجة‌الاسلام والمسلمین رسولی محلاتی – حوزه – ش 38 و 37، ص 66.