بسیارى از روزها امام در یک اتاق محقر و کوچک که متجاوز از صد و پنجاه نفر در هواى گرم و با روشنایى نورافکنهاى تلویزیون و در حالیکه بوى عرق و تنفس مردم آنجا را مثل یک بخارى گرم کرده بود مى‌نشستند. ماها بعضى مواقع سینه‌مان تنگ مى‌شد و بیرون مى‌آمدیم. اما امام با همان حال، چند ساعت با مردم صمیمانه مى‌نشستند و به دنبال هر قطعنامه یک سخنرانى ایراد مى‌فرمودند. یادم نمى‌رود استاد مطهرى یک هفته قبل از شهادتشان جهت ملاقات با امام به قم آمدند؛ به حدى مراجعه مردم زیاد بود که ایشان از ساعت 8 صبح تا ساعت 8 شب در‌کنار اتاق امام نشستند و موفق به ملاقات با امام نشدند. تا اینکه بعد از ملاقاتهاى مردم توانستند با امام دیدار کنند. . انصارى کرمانى، محمدعلى؛ پیام انقلاب؛ ش 52، ص 22.