یک بار مثل اینکه کارگر خانه به مرخصى مى‌رود، مادرم سینى غذا را دستشان مى‌گیرند و مى‌آورند سر سفره. (البته این حرف مال زمان بچگى است) آقا مى‌گویند: «وامصیبت، فریده، خانم دارد سینى مى‌آورد». خواهرم مى‌گفتند، ما توى خانه خیلى کار مى‌کنیم. اصلا نمى‌گذارند خانم کار کنند. الآن هم اینطور است. قدیم هم همین طور بوده و این را وظیفه زن نمى‌دانند که توى منزل کار کند، اگر خودش دلش خواست انجام بدهد، ولى مرد حق ندارد بگوید این کار را بکن یا مثلا شام درست کن. من شاهد بودم که خانم چایى دستشان بود که بگذارند به آقا مى‌گفتند من چایى را براى خودم آوردم، امام مى‌گفتند: «نه، من باید چایى بیاورم.» این دقت باعث مى‌شد که آن سختیها را مادرم تحمل کنند و واقعا هم تحمل کردند. . همان‌جا.