

امام در جواب عقب نمیمانند یعنی شما چند شبانهروز بنشینید فکر کنید که یک کلامی را به ایشان بگویید که در جواب آن بمانند چنان بلدند رد کنند که انسان تعجّب میکند. و این به خاطر آن منطق خاصی است که دارند. مثلاً یک وقتی مرا به چین دعوت کرده بودند. روزی در محضرشان این خبر را همینطور ضمن صحبت گفتم میخواهم بروم چین؛ یعنی دعوت رسمی دارم از جمعیت زنان چین. ایشان هیچی نگفتند. فقط یک دفعه سرشان را بالا کردند و گفتند: «چین، میخواهی بروی؟» خندیدم و گفتم حالا تا ببینم. احساس کردم که میفرمایند نرو. ولی خوب، حرفی نزدند. دفعه بعد که رفتم خدمتشان به من گفتند: «پاشو بیا جلو من رفتم جلو» در گوش من گفتند: «چین نرو.» گفتم چشم. بعد گذشت تا بار دیگر که رفتم خدمتشان گفتم که چطور در گوش من گفتید؟ گفتند: «پس میخواهی به کف پایت بگویم!» گفتم نه، منظورم این بود که در خلوت میگفتید. گفتند: «خوب من تو را از جمع بیرون کشیدم، در خلوت بتو گفتم!» . زهرا مصطفوی، مصاحبه مولف