

امام بعد از سلام نماز و ذکر سه تکبیر به تعقیبات مشترکه میپرداختند. ابتدا تسبیحات حضرت زهرا(س) را که عبارتست از تعداد سی و چهار ذکر «الله اکبر» سی و سه ذکر «الحمدْلله» و سی و سه ذکر «سبحان الله» معمولاً با انگشتان مبارکشان شماره میفرمودند. سپس با ذکر «اعوذ بالله من الشیطان الرجیم» آغاز به تلاوت سوره مبارکه حمد میکردند و به خوبی مشهود بود که قبل از سوره حمد استعاذه میفرمودند، چه در نماز واجب یا مستحب ـ البته در رکعت اول ـ و چه در تعقیبات. پس از قرائت سوره حمد آغاز به تلاوت آیةالکرسی میفرمودند و بعد از آن چند آیه دیگر که به ترتیب به آنها اشاره میکنیم: «اللّهُ لا اِلٰهَ اِلاّ هُوَ الْحَیُّّ القَیّومُ لا تَأخُذُهُ سِنَةٌ وَ لاٰ نَوْمٌ لَهُ مٰا فِی السّٰماوٰاتِ وَ ما فِی الْاَرْضِ مَنْ ذَالَّذی یَشْفَعُ عِنْدَهُ اِلاَّ بِاِذْنِهِ یَعْلَمُ ما بَیْنَ اَیدِیهِمْ وَ مٰا خَلْفَهُمْ وَ لاٰ یحِیطُونَ بِشَیءٍ مِنْ عِلْمِهِ اِلاّ بِما شٰاءَ وَسِعَ کُرْسیُّهُ السَّمٰاوَاتِ وَالْاَرضَ وَ لاٰ یَوُدُهُ حِفْظُهُمٰا وَ هُوَ الْعَلِیُّ الْعَظیمُ.