خانم امام مى‌گفتند: بنده تا یاد دارم و در طول زندگى مشترک با ایشان هرشب (همیشه) به نماز شب مى‌ایستادند و سعى داشتند که مزاحم من یا بچه‌ها نباشند. حتى یک شب هم ما به خاطر نماز شب آقا بیدار نشدیم، مگر اینکه مثلا خودمان بیدار بودیم. مسافرت هم که مى‌رفتیم آقا براى نماز شب که بیدار مى‌شدند، طورى حرکت مى‌کردند و آهسته راه مى‌رفتند و وضو مى‌گرفتند که مزاحم دیگران نبودند. . کفاش‌زاده، مصطفى؛ مصاحبه مولف.