

یکبار امام میگفتند: وقتى مرا به تهران بردند من متوجه اوضاع بیرون نمیشدم چون مرتباً جاى مرا عوض میکردند. در هفته اول فقط یک بار که آمدند پنجره را باز و بسته کنند، شنیدم که مردم فریاد میزنند «یا مرگ یا خمینى». در بین مردم شایع شده بود که امام را از بین بردهاند و دولت براى اینکه مردم از زنده بودن امام اطمینان حاصل کنند به آیتالله خوانسارى اجازه داد که امام را ملاقات کنند امام میفرمودند: ایشان تا وسط اتاق آمدند و نشستند و دو کلمه احوالپرسى کردند و سپس تشریف بردند. بعد به مردم اطلاعیه دادند که «من آقا را دیدم و ایشان سلامتند.» و مردم هم میدانستند که ایشان خلاف نمیگویند. پس از آن امام را به زندان قصر و از آنجا به قیطریه بردند که در آنجا فقط خانم پیش ایشان بودند. در این زمان امام در پاسخ یکى از عمال رژیم شاه که به طعنه به ایشان گفته بود پس یاران شما کجا هستند؟ فرمودند: طرفداران من الآن توى گهوارهها هستند. . خانم فریده مصطفوى - پا به پاى آفتاب؛ ج 1، ص 111