

وجود امام دنیایی از عاطفه بود. نگاه ایشان آنقدر پرمحبت بود و اینقدر تسلی دهنده بود که هر وقت ناراحتی یا گرفتاری پیدا میکردیم بیاختیار خدمت ایشان میرفتیم. جواب سلام ما را که میدادند واقعاً میتوانم بگویم همه ناراحتیهایمان از یادمان میرفت. . فرشته اعرابی، سروش، ش 476، ص 22.