به نظر من شاید آنچه که از تمام صفات امام برجسته‌تر بود دوری ایشان از هر نوع ریاکاری و عوام‌‌‌‌‌‌‌‌‌فریبی و تظاهر بود. امام لباس تمیزی می‌‌پوشیدند. من یک‌بار نیز به خاطر ندارم که بر لباس ایشان کوچکترین لکه یا کثیفی دیده باشم. امام مقید بودند که کفش تمیز و جوراب مرتبی بپوشند. عمامۀ خود را مرتب و حتی گاه و بی‌گاه پیراهن خود را لاجورد بزنند. خلاصه آنکه در جامعه به صورت یک انسان پاک و منزه ظاهر می‌‌شدند. . آیت‌الله جعفر سبحانی، حوزه، ش 37 و 38، ص 124.