امام در درس با بزرگان علمی که در مسیر قرون، فکر را به اوج بلندی رسانده‌ بودند، پنجه می‌افکندند و از عهده برمی‌آمدند. شاگردان و دوستان و همکاران ما هم از‌ درس ایشان تغذیه می‌کردند و تقویت می‌شدند. ایشان در همان حال که با بزرگان‌ علمی مبارزه علمی داشتند و پنجه می‌افکندند برای ایجاد شجاعت در شاگردان‌ می‌فرمودند: «حرف مرا که می‌شنوید تعبدی نپذیرید. فکر بکنید، استدلال بکنید، در مقام‌ بحث فکرتان را آزاد نگه دارید و نگویید استاد گفته است. استاد گفته باشد؛ خودتان ‌ فکرتان را به کار بیندازید».