یک بار که خداوند رحمن به این بنده توفیق عنایت فرمود که به دستبوسی امام تشرف حاصل کنم آن جناب در سرمای سوزان در رواق کوچک خانه خود روی یک صندلی کهنه نشسته بودند و سرمای آزاردهنده جماران دست و صورت ایشان را تقریباً از سرخی به کبودی متمایل ساخته بود. علت را جویا شدم که چرا وسیله گرم‌کننده‌ای در این سرمای سخت و فضای باز نزد امام گذاشته نمی‌شود. پاسخ شنیدم که ایشان می‌‌خواهند با مردم همدرد باشند و به نمونه‌ای از این مواسات اشاره کردند که وقتی لباس امام را به بیت برای شستشو داده بودند و شسته نشده بود پاسخ دادند که هنوز نوبت دریافت پودر رختشویی برای بیت نرسیده است و پس از رسیدن شسته می‌‌شود. . حجة‌الاسلام والمسلمین سید محمدباقر حجتی – ویژه‌نامه جمهوری روزنامه اسلامی – خرداد 70، ص 63. *. امام با شناختی که از افراد داشتند اینگونه پاسخها را به افرادی که صلاح نمی‌دانستند از وجوهات به آنان داده شود می‌‌دادند.