با توجه به نفوذ مهدی هاشمی در اصفهان، قهدریجان و سپاه آن شهر، مقرر شد تغییرات و اصلاحاتی در مدیریت سپاه آن سامان صورت بگیرد. در حوالی نیمه دی ماه 1362 با نظر مبارک امام و در چهارچوب اقدامات حضرت ایشان درباره قضایای اصفهان که اخبار آن به ایشان رسیده بود قرار شد به اصفهان عزیمت نمایم. پیش از عزیمت به اصفهان و برای کسب اطلاع از نظر آقای منتظری عازم قم شدم. دیداری خصوصی بود و ایشان به مجرد طرح مسأله از سوی من، ضمن ابراز علاقه به این جانب، مرا از رفتن به مأموریت فرماندهی منطقه دو کشور بازداشت. منبع اطلاعات ایشان درباره موضوع چه بود؟ آگاهیهای ایشان اطلاعاتی جهت یافته بود که توسط جریان حاکم بر سپاه اصفهان، جریان مهدی هاشمی، در اختیار ایشان قرار گرفته بود. آنان مایل بودند فردی عهده‌دار مسؤولیت سپاه اصفهان شود که افراد مسؤول در کارهای کلیدی سپاه، خصوصاً واحد اطلاعات را که از جریان مهدی هاشمی بود ابقاء و تقویت کنند. در اینصورت بود که جریان در کنترل ایشان باقی می‌ماند. پس از برخورد و مخالفت آقای منتظری با عزیمت اینجانب به اصفهان (که مورد نظر و تأکید حضرت امام بود) گزارشی تهیه و خدمت امام ارسال شد. ایشان پس از شنیدن موضوع بر انجام مأموریت و عزیمت این جانب به اصفهان تأکید کردند. پس از اینکه مهیای رفتن شدم، به همراه شهید محلاتی خدمت امام رسیدیم. ایشان مطالبی را فرمودند که بخشی از آن به شرح زیر است: «اصفهان مردم خوب و متدینی دارد. آقایان که می‌‌روند آنجا توجه داشته باشند که به هیچکس گرایش پیدا نکنند و سعی کنند سپاه مستقل باشد. البته نسبت به همه با صمیمیت برخورد کنید. سعی کنید اختلاف نظرها را در تمام جاها به سپاه نکشانید. توجه اصلی‌تان به جنگ باشد و سعی کنید مردم را دلگرم کنید و امیدوارم موفق باشید تا کارها خوب انجام گیرد». پس از چندی با شیطنت‌ها و مداخله‌های مهدی هاشمی و همفکران او در امور داخلی سپاه به ویژه در برخی از مناطق مانند قهدریجان مواجه شدیم. در ملاقاتی که حدوداً سه ماه بعد از عزیمت به اصفهان با امام انجام شد، گزارشی از مسایل اصفهان و از جمله فعالیتهای جریان مهدی هاشمی را ارایه کردیم. امام پرسیدند: آیا مهدی هاشمی با آقای منتظری و بیت ایشان هم رفت و آمد دارد؟ ایشان در ادامه جلسه چنین دستور دادند: در مورد فعالیت اینها (مهدی هاشمی و جریان او) کنترل و آنها را زیرنظر داشته باشید. اینها باید قلع و قمع شوند. امام در حین ادای این جملات بسیار جدی و ناراحت به نظر می‌‌رسیدند. لحن ایشان به ویژه هنگام گفتن «اینها باید قلع و قمع شوند» نمایانگر این بود که توطئه‌ای شدید را علیه انقلاب از سوی این جریان احساس می‌‌کنند. . حجةالاسلام والمسلمین محمدی ری شهری – خاطرات سیاسی – ص 27 و 28 به نقل از رضا سیف‌اللهی