یک وقتی آیت‌الله بروجردی دستور دادند منشی معمّم و خوش خطی را برایشان‌ پیدا کنند. وقتی پس از جستجوی بسیار، فردی را پیدا و خدمتشان معرفی کردند، ایشان‌ فرمودند: بیاید تا من از نزدیک او را ببینم. روزی که این شخص به خدمت آقای‌ بروجردی رسید، امام نیز در آنجا حضور داشتند. این آقا، در این جلسه بالا دست امام‌ نشست. بعد از رفتن او، آقای بروجردی فرموده بودند: من این منشی را نمی‌خواهم. وقتی‌ علت پرسیده شده بود، فرموده بودند: کسی که بالا دست حاج آقا بنشیند به درد من‌ نمی‌خورد.