در اولین جلسۀ افتتاحیه مجلس شورای اسلامی قرار شد پس از پایان جلسه‌ بعدازظهر همان روز در مدرسۀ فیضیه قم نیز جلسه‌ای باشد. سالن مطالعه مدرسۀ‌ فیضیه به این امر اختصاص داده شد. در آن روز جمعیت زیادی از نمایندگان و غیر‌ نمایندگان در آن جلسه حضور داشتند. بنا شد آقای مهندس بازرگان صحبت کند که‌ ضمن صحبت به گونه‌ای تحقیرآمیز از دخالت روحانیون در سیاست انتقاد کرد. یکی از‌ نمایندگان از انتهای مجلس بلند شد و فریاد زد گوش دادن به این سخنان حرام و‌ خلاف شرع است و از شدت عصبانیت خواست ناطق را کتک بزند که بقیه مانعش‌ شدند. فردای آن روز که در تهران خدمت امام رسیدم و جریان مدرسه فیضیه را به عرض‌ ایشان رساندم، امام از این جریان ناراحت شدند، ولی وقتی عکس‌العمل آن نماینده را به ایشان گفتم خوشحال شدند و دوباره پرسیدند که آن آقا کی بود؟ عرض کردم: آقا‌ سیدحسین موسوی تبریزی. ایشان فرمودند: «احسنت».