امام در همه چیز سفت و محکم بودند، اما به خانواده که مى‌رسیدند نرم بودند. بارها مى‌شد عصاى ایشان را مى‌بردم و با آن بازى مى‌کردم. بعد مادرم با اعتراض مى‌گفت ایشان خسته‌اند. امام مى‌فرمودند: «نه، بگذار بازى کند. بچه اگر بازى نکند مریض است. بچه باید شیطونى کند». . نوه امام؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 1، ص 231.