روزی امام فرمودند: «عینک مرا بدهید می‌‌‌‌‌خواهم مطالعه کنم.» وقتی عینک ایشان را از روی میز برداشتم دیدم مقداری گرد و غبار روی شیشه‌های آن نشسته است. یک دستمال از جعبه دستمال کاغذی روی میز برداشته و عینک را تمیز کردم و به امام دادم. ایشان عینک را به چشمشان زدند. من‌‌ بی‌‌توجه قصد داشتم آن دستمال را مچاله کرده و دور بیندازم که امام متوجه شدند و فرمودند: «آقای انصاری، اگر شما برای آن دستمال مورد مصرف ندارید، به من بدهید، این دستمال هنوز جای مصرف دارد و نباید دور انداخته شود.» به نظر من ایشان دایم‌المراقبه بودند که مبادا مسوولیتی که داشتند سبب بسط و توسعه در زندگیشان شود و اقدامی انجام دهند که تشریفات تلقی شود. . حجة‌الاسلام والمسلمین انصاری کرمانی – روزنامه رسالت – 9 / 3 / 72، آیینه حسن، ص 175. دستمال کاغذی را چهار قسمت می‌‌‌‌‌کردند آبی که امام میل می‌‌‌‌‌کنند حتماً روی ظرف آن یک چیزی می‌‌‌‌‌گذارند و اضافه را دور نمی‌ریزند. برای استفادۀ دستمال کاغذی اول دو ورق نازک آن را باز می‌‌‌‌‌کنند، بعد آن را چهار قسمت می‌‌‌‌‌کنند و هر کدام از این قسمتها را چهار لا می‌‌‌‌‌کنند. اگر مثلاً می‌‌‌‌‌خواهند یک چربی را پاک بکنند از همان چهارتا استفاده می‌‌‌‌‌کنند، اما اگر به آن صورت نیست آن را هم یا نصف می‌‌‌‌‌کنند یا چهار قسمت می‌‌‌‌‌کنند؛ یعنی بستگی دارد به آن مقداری که می‌‌‌‌‌خواهند از این کاغذ استفاده کنند. . زهرا مصطفوی، مصاحبه مولف. لامپهای اضافی را خاموش کنید اگر یک لیوان آب برای امام می‌‌‌‌‌آوردیم و مقداری از آن را می‌‌‌‌‌نوشیدند، بقیۀ آن را که شاید ساعتها در کنار ایشان باقی می‌‌‌‌‌ماند، بعداً مورد استفاده قرار می‌‌‌‌‌دادند. صرفه‌جویی امام در هنگام وضو گرفتن نیز از دیگر موارد است که در این هنگام هیچ‌گاه بیش از یک مشت آب برای دست و یا صورت بر نمی‌داشتند و همیشه با دست دیگر شیر آب را کنترل می‌‌‌‌‌کردند. در هنگام شب نیز در مورد مصرف برق همیشه متذکر می‌‌‌‌‌شدند که لامپهای اضافی را خاموش نمایید. مدتی که امام دچار کسالت جسمی شده بودند و ما مسوولیت خاموش نمودن چراغهای راهرو را به عهده داشتیم، همیشه می‌‌‌‌‌گفتند که چراغهای اضافی را خاموش نمایید و اگر از لامپ با مصرف بالایی استفاده می‌‌‌‌‌شد، تأکید می‌‌‌‌‌کردند که لامپ ضعیف‌تر و کم‌نورتری به جای آن قرار دهیم. . خادم – از محافظین بیت امام – در رثای نور، ص 65.