شخصی به خانه آیت‌الله بروجردی رفت و آمد داشت و خیلی هم به ایشان نزدیک بود. امام معتقد بودند که وجود این شخص برای مرجعیت آیت‌الله بروجردی نه تنها مفید نیست بلکه ضرر هم دارد و صلاح می‌‌دیدند که این فرد در اطراف آقای بروجردی نباشد. آن شخص به دلیل نزدیکی که با آقای بروجردی داشت، افرادی را تحریک می‌‌کرد تا از امام نزد آقای بروجردی سعایت و سخن‌چینی کنند و چنین وانمود کنند که امام با مرجعیت و موفقیت آیت‌الله بروجردی موافق نیست. . آیت‌الله فاضل لنکرانی – پا به پای آفتاب – ج 4 – ص 57